Wymogi stawiane instalacji elektrycznej w łazienkach

W łazienkach, ze względu na podwyższoną wilgotność, instalowane urządzenia elektryczne muszą spełniać ostrzejsze wymagania dotyczące zabezpieczenia i wolno je montować wyłącznie w określonych strefach.

Łazienka - wymagania dla instalacji elektrycznej.

Łazienka – wymagania dla instalacji elektrycznej.

Strefy instalacyjne

Łazienkę dzielimy umownie na trzy strefy. Strefa 0 jest to wnętrze wanny lub brodzika, strefa 1 to zewnętrzne krawędzie brodzika do wysokości 2, 25m a strefa 2 sięga do 0, 6m od krawędzi. W strefie 0 możemy wyłącznie używać urządzeń o napięciu 12V w obudowie o stopniu ochrony IPX7, w 1 urządzenia o stopniu ochrony minimum IPX5, a w strefie 2 urządzenia i oprawy oświetleniowe w obudowie o II klasie ochronności – o symbolu podwójnego kwadratu i o stopniu ochrony co najmniej IPX4.

Rozmieszczenie gniazd elektrycznych itp.

Gniazda natomiast możemy montować poza strefą 2 czyli w minimum 60zm odległości od krawędzi brodzika lub wanny. Elementy grzejne elektrycznego ogrzewania, zgodnie z przepisami powinny być pokryte metalową siatką przyłączoną do miejscowego połączenia wyrównawczego. Wszystkie pozostałe elementy metalowe znajdujące się w łazience powinny być połączone przewodem przekroju 6mm2 z szyną główną uziemiającą znajdującą się w rozdzielni.

Warunki środowiskowe

Terminem warunki środowiskowo przyjęło się określać zbiór lokalnych warunków zewnętrznych, w który ma pracować dane urządzenie elektryczne lub instalacja. W zależności od panujących warunków środowiskowych stosuje się odpowiednio dobrane środki ochrony przeciwporażeniowej oraz osprzęt elektryczny mogący pracować w danych warunkach.

Warunki środowiskowe

Elektryk

Czynniki zewnętrzne wpływające na dobór środków ochrony przeciwporażeniowej:

  • BA – dobór środków ochrony w dużej mierze zależny jest od kwalifikacji osób mogących przebywać w danym pomieszczeniu, jak również od ich stanu psycho-fizycznego. Innego rodzaju środki ochrony będą stosowane w pomieszczeniach, do których dostęp mają wyłącznie wykwalifikowani i przeszkoleni pracownicy, a innego w pomieszczeniach z dostępem osób postronnych, dzieci, osób starszych czy niepełnosprawnych,
  • BB – drugim z czynników mających istotny wpływ na dobór środków ochrony przeciwporażeniowej jest wielkość rezystancji ciała ludzkiego w danych warunkach. Wartość ta zależna jest od temperatury otoczenia oraz wilgotności, jak również może na nią wpływać stan psychiczny człowieka. Przyjmuje się, że warunki w których rezystancja wynosi co najmniej 1000Ω określa się jako warunki „1”, zaś gdy rezystancja jest niższa niż 1000Ω wówczas mówimy o warunkach „2”,
  • BC – kolejnym czynnikiem zewnętrznym istotnie wypływającym zagrożenie porażeniem elektrycznym jest kontakt człowieka z potencjałem ziemi.  Możemy tutaj wyróżnić trzy sytuacje: pierwsza z nich – gdy człowiek nie ma kontaktu z ziemią – znajduje się na całkowicie izolowanym stanowisku i nie ma kontaktu z częściami przewodzącymi obcymi, druga sytuacja – gdy człowiek ma częsty kontakt z częściami przewodzącymi obcymi – np. podczas pracy z uziemionymi maszynami i urządzeniami, trzecia sytuacja ma miejsce wtedy gdy człowiek ma ciągły kontakt z potencjałem ziemi, a ponadto może mieć ograniczoną możliwość przerwania tego kontaktu – taka sytuacja ma miejsce podczas pracy w metalowych zbiornikach,

Od powyższych czynników w dużej mierze zależy ryzyko wystąpienia porażenia prądem elektrycznym, jak również skutki takiego porażenia. W celu jego minimalizacji należy zadbać by do miejsc szczególnie zagrożonych porażeniem dostęp miały wyłącznie wykwalifikowane osoby, zaś w miejscach gdzie występuje obniżona rezystancja ciała ludzkiego zaleca się stosowanie dodatkowych środków ochrony uzupełniającej w postaci wysokoczułych wyłączników różnicowo-prądowych oraz miejscowych połączeń wyrównawczych.

Opracowano przy współpracy portalu falownikowego: Falowniki24.info.pl

Klasy ochronności urządzeń urządzeń

Polska norma PN-EN 61140:2005 – „Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym — Wspólne aspekty instalacji i urządzeń” dzieli urządzenia elektryczne oraz elektroniczne na cztery klasy ochronności: 0, I, II, i III w zależności od zastosowane środka ochrony.

Klasy ochronności urządzeń elektrycznych

Klasy ochronności urządzeń elektrycznych

Klasa 0

Klasa ta nie jest oznaczana za pomocą symbolu. Urządzenia tej klasy posiadają jedynie izolację podstawową, nie posiadają zacisku pozwalającego na przyłączenie przewodu ochronnego, zaś ruchomy przewód zasilający (jeżeli występuje) pozbawiony jest żyły ochronnej, podobnie jak wtyczka nie posiada styku ochronnego.

Urządzenia tej klasy mogą być stosowane jedynie w środowisku pozbawionym części przewodzących obcych. Wymagana się zastosowania stanowiska izolowanego lub zasilenia urządzenia z wykorzystaniem transformatora separacyjnego, z którego zasilane będzie wyłącznie to (jedno) urządzenie.

Klasa I

Symbol - I klasa ochronności

Symbol – I klasa ochronności

W tej klasie urządzenia podobnie jak w klasie powyżej posiadają jedynie izolację podstawową, jednak w odróżnieniu od klasy zero zostały wyposażone w zacisk ochronny umożliwiając przełączenie przewodu PE lub PEN. Jeżeli występuje ruchomy przewód zasilający, to powinien on posiadać żyłę ochronną, zaś wtyczka styk ochronny.

Warunkiem stosowania urządzenia o pierwszej klasie ochronności jest przyłączenie przewodu PE lub PEN do zacisku ochronnego. Urządzenia tej klasy ochronności mogą być stosowane w pomieszczeniach mieszkalnych, przemysłowych i tym podobnych.

 

Klasa II

Symbol - II klasa ochronności

Symbol – II klasa ochronności

W drugiej klasie ochronności urządzenia posiadają izolację podwójną lub wzmocnioną – eliminuje to konieczność stosowania zacisku ochronnego, przez co również przewód zasilający, jeżeli występuje nie posiada żyły ochronnej. Również wtyczka nie ma styku ochronnego.

Tej klasy urządzenia mogą być stosowane we wszystkich warunkach, o ile szczegółowe wytyczne nie stanowią inaczej.

 

Klasa III

Symbol - III klasa ochronności

Symbol – III klasa ochronności

Urządzenia klasy trzeciej zasilane są ze źródła bardzo niskiego napięcia (< 50VAC) – do tego celu stosuje się układy SELV oraz PELV (układ FELV nie spełnia warunku klasy trzeciej, ponieważ bardzo niskie napięcie zastosowano w nim ze względów funkcjonalnych, nie zaś ochrony przeciw-porażeniowej). Podobnie jak w klasie drugiej przewód zasilający urządzenia oraz wtyczka (jeżeli występują) pozbawione są żyły i styku ochronnego.

Urządzenia trzeciej klasy ochronności mogą być stosowane we wszystkich warunkach.